Press Quotes (Dutch only)

Visions at Sea, version for string orchestra

“Amsterdam Sinfonietta glorieert ten slotte in ‘Visions at Sea’ voor strijkorkest van Joey Roukens. Dit visioen wordt intens meebeleefd; van lieflijke waterrimpelingen in vage samenklanken tot een woest dissonante golvenzee. Eenmaal losgestreken wiegt het als een slanke zilveren wolkkolom hemelwaarts, wat waterspatjes achterlatend.” - Lidy van der Spek, Leidsch Dagblad

Boundless

“…an irrepressible mini-symphony written last year as an homage to Bernstein… Mr. Roukens […] both nods to Bernstein and stays true to his own voice in “Boundless.” As Bernstein did, Mr. Roukens has explored cross-currents between popular and classical styles. Stretches of his 15-minute, three-movement score come alive with jazzy energy. […] The orchestration is glittering and brassy, without being blaring.” - Anthony Tommasini, New York Times

“Zoals altijd bij Roukens is er een grote ritmische drive, maar meer dan anders is hij als componist aan het ontregelen. Prachtig was de mysterieuze passage waarin hij de strijkers van toon naar toon liet glijden.” - Merlijn Kerkhof, Volkskrant

“Boundless is een attractief werk […] waarin, net als in het werk van Bernstein, oud en nieuw, klassiek en populair, met elkaar versmelten. We horen de drive van Bernstein, diens jazzy, swingende elementen, er klinkt even een citaat, en in het langzame deel zijn we getuige van Bernsteins grote liefde voor Mahler.” - Wim Hekking, De Limburger

Morphic Waves

“Het toegankelijke idioom van Roukens […] klinkt als een klok, de muziek zit geraffineerd in elkaar en bevat meer detail, concept en onderliggend constructivisme dan er aan af te horen is. Morphic Waves klinkt soms als filmmuziek, maar boeit vooral in de manier waarop de noten zich steeds verrassend onttrekken aan wat het meest voor de hand liggende vervolg zou zijn. De golven van eenvoudig repeterende patronen ontsnappen aan het verwachte onderliggende tonale verband en de melancholieke vioolsolo die uit de tamelijk abstract geweven golfbeweging opdoemt, draait ook heel fraai steeds net een andere kant op. Het stuk rolt in trefzekere brede lijnen op je af.” - Roeland Hazendonk, Het Parool


Roads to Everywhere

“[Roads to Everywhere] had door niemand anders [dan Roukens] geschreven kunnen zijn. Secties lopen organisch en dance-achtig manier in elkaar over. In het eerste deel zit een lijn die eerder aan een metal-riff doet denken, vet en met geaccentueerde triolen. Maar het zit ook vol sentimentaliteit: Roukens speelt met kitsch-elementen, en haalt ze in het slot door een filter – wat overblijft is pure schoonheid. [Joseph] Puglia speelde het vurig en effectvol.” - Merlijn Kerkhof, NRC Handelsblad


Rising Phenix

Opvallend veel jongeren waren er ook voor de muziek van Roukens. ‘Rising Phenix’, een drie kwartier durende compositie voor groot orkest en koor, is uitstekend gemaakt. Het is een herkenbare Roukens waarin hij wederom ongegeneerd aanleunt tegen pompende popmuziek en tegelijkertijd stevig op de schouders staat van zijn grote klassieke voorgangers. Roukens bewijst dat hij de grote vormen aankan en dat hij weergaloos kan laveren tussen Verdi’s Requiem en Orffs ‘Carmina Burana’ zonder daarbij zijn eigen kleurenpalet of ritme-aanjagers te negeren. - Peter van der Lint, Trouw

Rising Phenix is zonder meer het werk van een volwassen componist. […] een eigen betoog, waarin hij niet benauwd is stevig uit te pakken. Opvallend zijn de pulserende orkestweefsels, de eigenlijk nooit triviale climaxwerkingen, en vooral het gedurfd opstapelen van vrij elementaire harmonische brokken tot complexe akkoorden, wat in het tweede deel leidt tot een subliem tumult. - Frits van der Waa, Volkskrant

Op het kompas van zijn intuïtie zoekt [Roukens] telkens naar een verrassende wending en de grootste uitdrukkingskracht. […] Roukens’ eclecticisme is inmiddels notoir, maar het amalgaam van de invloeden die hij verwerkt is veel interessanter dan een inventaris van hun herkomst.
Na de tumultueuze opening neemt Roukens gas terug om in een paar geweldige maten het koor te introduceren: de manier waarop elkaar rap opvolgende inzetten een liggend akkoord opbouwen heeft iets weg van een digitaal geluidseffect. Later neigen de geëxalteerde koorpassages naar bombast en af en toe springt hij erg van de hak op de tak, maar het verveelt geen moment. Prachtig is het warmbloedige tweede deel; een romantische melodie wordt tot bloei gebracht, alvorens in een soort dodenmis te verkeren. En dan begint alles weer opnieuw. - Joep Stapel, N
RC Handelsblad


Scenes from an old memory box

“[…] Joey Roukens, die in Scenes from an Old Memory Box uit vele vaatjes tegelijk tapt en daaruit een virtuoze cocktail van stijlen mixt. Tussen een openingsdeel vol jazzbrouwsels en een finale waarin kermismuziek, cakewalk- en discomuziek zijn dooreengeklutst, prijkt een woest romantisch middendeel, waarin de 31-jarige componist zijn twintigkoppig ensemble laat klinken als een voltallig symfonieorkest. Al speelt de techniek daar een woordje in mee, het blijft een bijzonder knappe prestatie.” - Frits van der Waa, Volkskrant

“In het hectische openingsdeel buitelen de ideeën over elkaar heen als in een tekenfilm, tot aan de over-the-top slotcadens, eindigend in een potsierlijke tamtamslag - die vervolgens met gevoel voor contrast ruim een minuut krijgt om uit te klinken. In het langzame middendeel nemen de trage klankvelden als wolkenformaties allerlei gedaanten aan – muzak, kinderwijsje, mahleriaans orkest. Zo goochelt Roukens duivels handig met zijn materiaal. En laat hij je hardop lachen.” - Joep Stapel,
NRC Handelsblad

Visions at Sea

“… a prime example of contemporary music with the stamp of individuality. … Consider it a tone poem detailing a conjured sea journey through placid waters, then turmoil and storm, and – to end – peacefully right off into the horizon of immortality. The score holds impressionistic imagery. It weaves back and forth between the tonal and atonal. Throughout, it is persuasive and compelling, a work this reviewer wants to hear again and, most likely, again.” - Peter Jacobi, The Herald-Times

Mr Finney de Opera

“De … sprankelende muziek van Joey Roukens, het gelaagde libretto van Carel Alphenaar, een perfecte uitvoering door de zangers en het Asko|Schönberg: dit eigenwijze operaatje is voor alle leeftijden de moeite waard. Verhaal en muziek zitten naadloos aan elkaar vast.” - Thiemo Wind, Telegraaf

De muziek van Joey Roukens, gespeeld door Asko|Schönberg onder leiding van Bas Wiegers, is spannend en kent een geraffineerde afwisseling van meer en minder toegankelijke delen. Soms schuurt het aardig, maar dan stopt Roukens er weer een pop- of musical-themaatje in. Hij schreef voor de zangers partituren die echt gebaseerd zijn op operavocalen en die soms flink wat lucht vragen.” - François van den Anker, Place de l’Opera

“… krachtige composities vol golvende akkoorden en staccato flageoletten. Hier en daar heeft componist Joey Roukens zelfs een grappig volkswijsje verwerkt.” -Volkskrant

Chase

Zijn nieuwe werk heet ‘Chase’: een eigen geluid, verrassend, ritmisch, transparant, soms zelfs swingend.” - Trouw

Out of Control

“Het leverde een sfeervol en enerverend werk op, dat een aantal inspiratiebronnen reflecteert. De hoofdrollen zijn voor Gustav Mahler (een melodische uithaal in de trombones, het in de diepte duiken van de violen) en de popmuziek (de basdrum, de opzwepende hi-hat). …. Roukens’ enorme talent blijkt vooral uit de mate van technische controle. Orkestratie, opbouw, overgangen: hij heeft alles in de hand, en hoe.” - Jochem Valkenburg, NRC Handelsblad

“Na de pauze maakte de jonge Nederlandse componist Joey Roukens indruk met de eerste minuten van zijn orkestwerk
Out of Control, waarin prachtige harmonieën met elkaar versmolten. Daarna zakte het stuk wat weg. Maar dat we hier met een groot talent te maken hebben, lijdt geen enkele twijfel.” - Erik Voermans, Het Parool

Patterns and Pulses

“Het slotstuk van de avond van Joey Roukens was met de zich herhalende ritmische patronen ronduit trance opwekkend. Een bezwerend voortkabbelende gamelan en ronkend koper met hier en daar een frivool sopraansaxloopje, lieten het publiek in een bedwelmende roes het pand verlaten.” - Armand Serpenti,
Trouw

“Roukens ging … daarentegen voortvarend te werk. Zijn Patterns and Pulses was een en al vitaliteit, ook door de goede dosering van rustige en opwindende passages. Het eindigde met een lang uitgalmende toon.” - René van Peer, Eindhovens Dagblad

Sonata in A minor

“Roukens is een gretige componist, die grote emotionele gebaren niet schuwt. Heftige gevoelens wisselen elkaar in hoog tempo af. Met zijn virtuoze schrijfstijl haalt hij alles uit de kast. Tegelijkertijd heeft hij de structuur van zijn werk goed onder controle, zodat de spanningsbogen intact blijven.” Bĕla Luttmer,
Telegraaf

“Iemand die eveneens zijn eigen klank steeds opnieuw lijkt uit te vinden is Joey Roukens … Zijn ‘Sonata in a-minor’ combineerde de kartelige oerkracht van een zigeunerdeun met een kleurrijk gevoel voor constructie.” Anthony Fiumara,
Trouw

Als ik schreeuw, hoor ik mijn eigen stem

“Er viel moeilijk aan de indruk te ontkomen, dat avantgardistisch ingestelde toondichters … moeilijker hun draai kunnen vinden in zulke beknopte liedcomposities dan hun elders in het muziekbedrijf actieve collega’s … Hoewel Joey Roukens met zijn modernistische klanken er wel iets heel moois van had gemaakt.” - Aad van der Ven,
Haagsche Courant

Quodlibet

“Joey Roukens (1982), jonge hond die hij is, citeert uiterst onbevangen, op eigen wijze Bach en Palestrina in ‘Quodlibet’ (2004). Je hoort de toetsen van het orgel dansen in springerige motieven, het pedaal dreunen in uitdijende samenklanken die bol van spanning staan, in canonische lijnen die elkaar pesterig achtervolgen als kippen in een ren.” Lidy van der Spek,
Leids Dagblad

Running from silence

“Roukens … richt zich [in Running from silence] op verkenningen van klankkleur en ruimte. Dat doet hij heel geraffineerd, en met lef. Uit een broeierige opening met bijna impressionistische, vernevelde klanken komen geleidelijk vastomlijnde motieven naar voren, die in de loop van tien minuten meer en meer uitbotten, waarna het stuk bijna ongemerkt overslaat in een beweeglijk meerstromenland en uitmondt in groot gejoel en gejuich.” - Frits van der Waa,
Volkskrant

365

“Alleen Joey Roukens’ compositie ‘365’ ontsnapte aan het moeizame, gezochte en versletene. Eerlijke, speelse klanken, soepel in elkaar schuivend vermeiden het oor met een soms Oosters aandoende fijnzinnige kleurenpracht.” - Kees Arntzen, Trouw

“In zingende violen laat [Roukens] honing vloeien, zijn ritmiek klopt met een warm romantisch hart. Ondertussen excelleert Roukens in lepe orkestratiekunst.” - Guido van Oorschot,
Volkskrant

From Funeral to Funfair

“…Joey Roukens’ intriguing new work…”
The St. Petersburg Times

Concerto for Alto Saxophone and Orchestra
 
"Daar kan iedereen blij mee zijn: saxofonisten die naar een uitdaging zoeken en een orkest dat leuke noten wil spelen. Allebei worden op hun wenken bediend: de saxofonist – uiteraard Arno Bornkamp – mag alle uithoeken van zijn instrument verkennen in toonmateriaal dat zonder simplistisch te worden dichtbij de tonaliteit blijft en Roukens kan voortreffelijk orkestreren. Alles knispert, swingt en bruist in het stuk. Misschien spettert de finale een beetje te exuberant, maar dat mag." - Paul Herruer,
Dagblad van het Noorden